Zelf-reflectie?

Zo nu en dan denk ik na over de bijbelteksten die ik in mijn leven heb gekregen. Misschien herken je dat? In de Volle Evangelie Gemeente in Amersfoort, waar ik opgegroeid ben, kreeg je bij bepaalde gebeurtenissen in je leven een bijbeltekst mee. Dat was voor mij, voor ons, een belangrijk onderdeel van die gebeurtenis. Ik zie dat dan ook zo dat God ook op deze wijze tot mij, tot ons sprak.

Eind 1985 ben ik gedoopt en begin 1989 getrouwd. De teksten die ik, die wij toen gekregen hebben, zijn echt onderdeel van ons leven geworden. In Amersfoort hadden we een grote JoVo groep. Jong volwassenen. Een groep van wel 30 personen. Deze groep was onder leiding van Jan Cees en Leni Roose en Henk en Roos van Pagée. We hebben daar mooie herinneringen aan. We deden als groep veel samen. We kregen onderwijs en zo konden we bouwen aan onze geestelijke groei als jong volwassene. We ervaren die periode als een belangrijke fase in ons leven. Dankbaar zijn we voor deze periode met deze mogelijkheden en de tijd die onze leiders gestoken hebben in ons, als persoon en als groep.

Bijbelteksten… speciaal voor mij, voor ons. God spreekt! Maar wat doen we met die teksten? Eigenen we die ons ook toe? Gaan we er mee aan de slag? Of zijn we ze vergeten? Of durf je er niet mee aan de slag te gaan omdat ze misschien te confronterend zijn?

De bijbelteksten uitgesproken over mijn en ons leven vragen om een actieve houding van mijzelf. Die actieve houding heb ik, terugkijkend naar het leven reeds achter mij, niet altijd gehad. Het drukke leven van een jong gezin, het werkleven, het man en partner zijn, het dienstbaar zijn in de gemeenten die ik bezocht heb, de hobby’s, het klussen etc. hebben vaak mijn aandacht gevraagd. En vragen dat nu nog steeds.

Maar in dit alles is het ook goed om aan mijn eigen geestelijke groei te blijven werken. Op meerdere plaatsen op deze website heb ik het over het meer en meer op Christus willen gaan lijken. Groei staat in verbinding met veranderen. Veranderen is een werkwoord. Dat vraagt in beweging komen. Maar het levensproces van het meer en meer op Jezus willen lijken kan ik niet in eigen kracht. Dan moet mijn ego aan de kant en Gods Geest meer en meer de ruimte krijgen. Een makkelijk geschreven tekstregel maar een moeilijk proces. Er komt zo veel op ons af en… we laten zo veel op ons af komen. Soms overkomt ons iets, maar vaker laten we onze gedachten en interesses naar andere zaken uitgaan.

Wanneer God tot ons spreekt via een bijbeltekst, dan zegt Hij niet tegelijkertijd: “kom maar weer terug wanneer je klaar bent!” Nee, Hij biedt gelijk hulp aan. Maar pak je die hulp ook aan? Of probeer je het zelf?

Onze trouwtekst is: “Ik leer en onderwijs u de weg die gij gaan moet, Ik raad u; mijn oog is op u.” Psalm (32 vers 8. – NBG.)

Een mooie tekst, die we regelmatig even noemen in ons leven. God zal ons leiden en onderwijzen. Hoe mooi is dat!! Roos van Pagée had die tekst mooi opgemaakt en ingelijst en aan ons overhandigd op ons huwelijk. Nog steeds staat dit cadeau in ons huis zichtbaar voor een ieder die er langskomt.

God wil ons leren en onderwijzen, Hij is met ons, zijn oog is op ons… Er staat niet bij hoe, maar dat God het zal doen, ons leren en onderwijzen. Maar je kan je pas laten leiden als je geleid wil worden. Deze tekst vraagt een VOLLEDIGE overgave aan God!

Psalm 32:

1 Van David. Een leerdicht.

Welzalig hij, wiens overtreding vergeven, wiens zonde bedekt is; 2 welzalig de mens, wie de Here de ongerechtigheid niet toerekent, en in wiens geest geen bedrog is.

3 Want zolang ik zweeg, kwijnde mijn gebeente weg, onder mijn gejammer de ganse dag;

4 want dag en nacht drukte uw hand zwaar op mij, mijn merg verdroogde als in zomerse hitte.

5 Mijn zonde maakte ik U bekend, en mijn ongerechtigheid verheelde ik niet; ik zeide: Ik zal de Here mijn overtredingen belijden, en Gij vergaaft de schuld mijner zonden.

6 Daarom bidde iedere vrome tot U ten tijde dat Gij U laat vinden; zelfs bij een stortvloed van geweldige wateren zullen die hem niet bereiken.

7 Gij zijt mij een verberging, Gij bewaart mij voor benauwdheid, Gij omringt mij met jubelzangen van bevrijding.

8 Ik leer en onderwijs u aangaande de weg die gij gaan moet; Ik raad u; mijn oog is op u.

9 Weest niet als een paard, als een muildier zonder verstand, welks trots men bedwingt met toom en bit, opdat het u niet te na kome.

10 Talrijk zijn de smarten van de goddeloze, maar wie op de Here vertrouwt, die omringt Hij met goedertierenheid.

11 Verheugt u in de Here en juicht, gij rechtvaardigen; jubelt allen, gij oprechten van hart.

Ik heb de hele Psalm waar onze trouwtekst in stond meerdere keren in mijn leven gelezen en kan niets anders zeggen dan dat deze hele psalm rijke gedachten en waardevolle aanwijzingen geeft over mijn, ons leven met God!

Bijvoorbeeld: geen bedrog hebben in je leven, je zonden belijden, schuldvergeving ontvangen, Gods bescherming ervaren, je verstand gebruiken en niet trots zijn….

In een boek van Derek Prince, met de titel: Lucifer ontmaskert, las ik een hoofdstuk over de werkelijke drijfveer van Lucifer om tegen God in te gaan, zijn eerste zonde. Ezechiël 28 vers 17 zegt:

Je schoonheid had je hoogmoedig gemaakt, je had je wijsheid en luister verkwanseld.

Ik citeer: Wat was Lucifers oorspronkelijke drijfveer? Wat was zijn eerste zonde? Trots. De eerste zonde vond plaats in de hemel, niet op aarde. Het was geen dronkenschap, het was geen overspel, het was zelfs geen leugen. Het was trots. En dit is nog steeds de meest dodelijke van alle zonden. Er zijn massa’s kerkgangers die nooit van hun leven ook maar zouden denken aan overspel of dronkenschap, maar die heel makkelijk verleid worden tot trots, zonder dat ze zich realiseren hoe gevaarlijk dat eigenlijk is. De aartsengel Lucifer was zo mooi dat hij trots werd. De verandering van aartsengel Lucifer naar satan, kwam tot stand door zijn trots.

Door je grote schuld, door je oneerlijke handel, waren je heiligdommen ontwijd. ( Ezechiël 28 vers 18).

Lucifer was verantwoordelijk voor de heiligdommen van God in de hemel. Hij had de leiding over de aanbidding. Hij was de cherub die de plaats bedekte waar de aanwezigheid van God was. Hij was verantwoordelijk voor de muziek. Hij was een artiest. Hij was het helemaal. Maar toen kwam hij in opstand en viel. Hoogmoed!

(Uit Lucifer ontmaskerd – auteur Derek Prince – 2006)

Trots…..dat zette mij aan tot verder nadenken over mijn eigen leven. Wat is trots? Ben ik trots?

Dit vond ik in een woordenboek:

1)gevoel waardoor je wil laten zien dat je iets goed hebt gedaan of iets moois hebt.

2)gevoel dat je meer waard bent dan anderen.

En allerlei synoniemen. Te veel om op te noemen 😉

Maar beide omschrijvingen laten heel duidelijk zien dat het om je eigen persoon gaat. Je ik staat centraal en dat beïnvloed ook nog je doen en laten, je denken en spreken.

Ik bekeek mijzelf en vroeg aan de Heer of ik trots was. Ik sprak daar ook met anderen over en kwam tot de volgende conclusie: Mijn trots zit niet in het laten zien wat ik heb en wie ik ben en wat ik allemaal kan. (Zelfs op mijn leeftijd nog). Maar in gesprek met anderen kwam het woord autonoom ter sprake. En dat raakte mij wel. “Ik wil alles zelf wel kunnen doen”. “Anderen mogen helpen, maar dat hoeft niet”. “Ze zijn welkom maar ik kan het ook zelf wel”. “Laat mij mijn gang maar gaan, ik kom er wel”. “Ik wil geen ander tot last zijn, die hebben het al druk genoeg”. etc. etc.

Hier herkende ik mij wel in. Het zette mij aan tot denken. Ook dit KAN een vorm van trots zijn. Je kan zelfs vanuit je relatie met God autonoom willen zijn. De vraag is echter of dat ten diepste wel kan, kijkend door Gods ogen. Je vraagt iedere dag om Gods leiding in je leven, je leest je bijbel. Je wil als volgeling van Jezus en kind van God iedere dag leven. Maar toch wil je het allemaal zelf doen… je weet het wel beter…

Deze vorm van trots, want zo wil ik het toch noemen kan velen in de weg zitten. Het heeft mij ook aan het denken gezet. En ik ben bereid om mijzelf te onderzoeken. In de Psalm van onze trouwtekst stond het al. 33 jaar geleden al.

En God dringt zich niet op. Hij wacht op jou. Tot je bij Hem komt met een houding dat je onderwezen wil worden en geleerd wil worden. Dat je je hoofd buigt en wacht tot Hij spreekt in je hart, door Zijn Geest.

Ik ben dankbaar voor Gods geduld met mij en de mogelijkheid dat ik iedere dag mij mag keren naar Jezus, Gods zoon, die mij wil leiden en helpen. Die mij leert om meer en meer mijzelf te onderzoeken en weg te doen wat een volledig leven met Jezus en God in de weg staat.

Trotseer jij iedere vorm van trots? Doe dat dan in nederige afhankelijkheid van onze heer en God, de liefdevolle Schepper!

5 juni 2022

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s