Voor de verandering zaten we in juli van dit jaar weer een paar dagen, tijdens onze zomervakantie, aan ons favoriete plekje aan de Dordogne.
Twee jaar geleden waren we hier voor het laatst. Wanneer we eenmaal geïnstalleerd zijn en ik om me heen kijk zie ik dat de natuur, natuurlijk, verder is gegaan. Oude bomen worden verder ” in beslag genomen ” door mossen en klimplanten.
Fietsend door de omgeving zie ik, wanneer ik van de hoofdwegen afbuig, oude gebouwen, schuren of boerderijen, verder overwoekerd of afgebroken worden.

De natuur gaat rustig verder.
Soms zie je ook dat plekken en gebouwen weer helemaal opgeruimd en gerenoveerd worden. Het geheel wordt weer teruggebracht in de staat en functie waar het voor bedoeld was.
Vaak, wanneer ik op de fiets zit, of mij even afsluit van allerlei prikkels van buitenaf, merk ik dat ik beter bereikbaar ben voor gedachten van God. Ik ervaar dat voor mijzelf als heel waardevol. Mijn gedachten krijgen dan meer ruimte lijkt het wel.
Er wordt vaak op allerlei manieren “beslag op mijn gedachten” gelegd, lijkt het wel. Misschien herken je dat wel…beslag leggen…een soort van overwoekeren…allerlei prikkels dringen zich dan op.
Soms is het goed om daar tegen in te gaan en dan de rust en ruimte te zoeken. Dieper over dingen na te denken i.p.v. in je gedachten steeds te “swipen”.
De laatste maanden word ik wel eens geattendeerd op wat er allemaal in de christelijke wereld gebeurt, groeit, of zelfs woekert. Er lijkt een vergrijzing plaats te vinden. Maar dan niet een vergrijzing m.b.t. verouderen.
Er zijn veel ontwikkelingen gaande. Ik probeer altijd vanuit Jezus oogpunt die ontwikkelingen te bekijken. Wat “woekert” er m.i. zo allemaal in die vergrijzing. De focus van waar het evangelie van Jezus Christus werkelijk om gaat verschuift.
Bijvoorbeeld deze ontwikkeling: Ik zie dat het LHBTI gedachtengoed ruimte krijgt in kerken. Dat de kerk mee gaat met de principes van deze ontwikkeling. Je mag zijn zoals je bent….
Maar een kerk of gemeente moet m.i. een plek zijn waar redding door Jezus Christus centraal moet staan. Om vervolgens vanuit die redding te groeien naar de mens zoals God die bedoeld heeft. Zo is het volgens mij bedoeld. Maar bij deze opkomende ontwikkeling lijken Gods wetten en principes aan de kant te worden gezet. Jezus zijn voorbeeld van liefhebben wordt dan op een verkeerde manier belicht. Vind je er wat van dan ga je niet mee met je tijd! Verharding neemt toe…zeg je er wat van…dan ontmoet je hardheid. Dit is volgens mij een vorm van vergrijzing.
Of de ontwikkeling van Groene Kerken. Misschien ken je het begrip nog niet. Op het internet vind je o.a. deze omschrijving: “Groene Kerken is een initiatief van Kerk in Actie, TEAR en de Maatschappij van Welstand en is opgericht om kerken te motiveren hun verantwoordelijkheid te nemen in de zorg voor de schepping. “Geloof en verduurzaming hebben alles met elkaar te maken “. Nederland telt al meer dan 500 Groene Kerken…” Voor zover het internet.
Blijkbaar is het een soort keurmerk? Ik begrijp dat het goed is om met zorg met Gods schepping om te gaan en daar mijn verantwoording in te nemen. Maar zonnepanelen op de kerk…een moestuin achter de kerk? Daar komt hier de focus op te liggen. Je bent milieubewust bezig en probeert de wereld te redden en het bind samen. Heel mooi. Het heeft een sociaal aspect, samen met de gemeenteleden in de moestuin, ook heel mooi. Welke wereld wil je redden? Dit kan dus een doel op zich worden en ik weet niet of dit het belangrijkste is wat Jezus aan ons vraagt te doen. Dit leidt ook tot vergrijzing…
Een derde aspect van geestelijke vergrijzing: Nauwlettend in de gaten blijven houden wat er in de wereld gebeurt. Bijvoorbeeld specifiek rondom Israël, of oorlogen, natuurrampen en hongersnoden. De bijbel er geopend naast hebben liggen. Of iedere dag diverse vlogs volgen van bekende mensen. Op de hoogte willen blijven van wat ze doen. meegezogen willen worden in hun leven. Ook dit kan een vergrijzende werking hebben. Je gaat dan het plan van God met de mens niet meer helder zien. Je wordt in beslag genomen door alles wat er in de zichtbare wereld gebeurt. Iedere dag, nee ieder moment, is er wel weer iets nieuws én….het nieuws hebben we letterlijk in onze hand. Het kan je helemaal opvreten. Discussies laaien op. Mens tegenover mens. Volk tegenover volk. Polarisatie neemt toe.
Een vierde punt die ik opmerk tussen kerken en gemeenten en de diverse stromingen is dat we als christen bij elkaar de overeenkomsten moeten zoeken. Ons met elkaar moeten verbinden op de vlakken waar we hetzelfde over denken, óf dat het juist heel goed is dat we verschillend over diverse geloofsprincipes denken…dat houdt ons scherp?? Beide ontwikkelingen kunnen m.i. tot een vergrijzing in je denken leiden. Niet dat we geen contact mogen hebben met onze broeders en zusters, maar wees waakzaam. Het kan er toe leiden dat je langzaam van je eigen groei en ontwikkeling als geestelijk mens afgehaald wordt. Dat je bepaalde geloofsprincipes, bepaalde wetmatigheden van God los gaat laten, niet meer zo belangrijk vindt.
Als vijfde en laatste wil ik opmerken dat ik zie dat we als christen ons ook heel erg kunnen focussen op 1 aspect van ons geloof en daar in blijven hangen. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan lichamelijke genezing, of leven in natuurlijke welvaart. Of we willen de hele dag alleen maar lofprijzen en aanbidden. Of we blijven hangen in de genade die ons door Jezus is gegeven.
In mijn ogen allemaal mogelijke valkuilen, vooral wanneer dat de focus van je geestelijke “welzijn” gaat bepalen.
Het lijkt wel een betoog wat ik hierboven opgeschreven heb. Bovenstaande ontwikkelingen vallen mij in ieder geval op.
Nu weer naar Jezus. Werkte hij aan vergrijzing?
Volgens mij niet. Hij bracht inzicht en duidelijkheid voor diegene die daar oog voor had. Hij had een opdracht aanvaardt van Zijn hemelse Vader! Een opdracht om duidelijk te gaan maken wat het plan van God met ieder mens is. Dat we mogen groeien als geestelijk mens tot volwassen zonen en dochters.
Ik zou Zijn opdracht als volgt omschrijven:
- Jezus heeft de satan, Gods tegenstander, geopenbaard en overwonnen. We weten nu wie onze werkelijke vijand is. Jezus heeft ons geleerd, en leert ons nog steeds wat het is om te mogen overwinnen en heersen over onze vijanden.
- Jezus heeft voor de redding van de mens gezorgd. De redding van de geestelijke mens. Hij gaf zijn leven voor jou!
- Jezus heeft ons het plan van God met de mens geopenbaard. Waaronder valt dat wij met Gods Geest gedoopt kunnen worden, en daardoor meer en meer op Jezus kunnen en mogen gaan lijken.
- Jezus heeft ons geleerd wat het is om te leven vanuit de liefde van God voor de mensheid.
Jezus heeft door Zijn werk en leven ons nog meer getoond en geleerd. Zijn verlangen is dan ook dat we Hem gaan volgen. Hij spoort ons aan!
Willen wij in Zijn voetsporen gaan? Hem volgen? Iedere dag? Dan hebben wij dus ook een opdracht.
Vroeger had je de One Way dagen. Er was een slogan: One Way, Jesus! Ken je die? Of de afkorting WWJD. What would Jesus do? Hierin stond Jezus centraal. Het is in alle opzichten belangrijk dat Jezus centraal blijft staan in het christelijk geloof! En dus ook in mijn en jouw leven.
Het lijkt er voor mij regelmatig op dat veel christenen willen doen wat Jezus deed, zonder werkelijk te willen worden als Hij. Begrijp je wat ik bedoel?
Jezus geeft ons duidelijk ook een opdracht. Wij mogen vertellen over Jezus en Zijn reddingswerk aan anderen. Wij mogen de satan in ons leven overwinnen door Gods Geest in ons, en daardoor groeien als geestelijk mens. Meer en meer naar Jezus beeld. We mogen de liefde en waarheid van Jezus brengen. Vanuit ons leven met Hem. Aan de mens die op onze weg komt. Wij mogen Zijn discipel zijn. Wij mogen brengen wat Jezus bracht en nog steeds brengt.
Jezus leefde vanuit het ten diepste kennen van Zijn Hemelse Vader, onze Hemelse Vader. Hij ging rond en bracht het evangelie van het Koninkrijk der Hemelen. Ik vraag me dan ook wel eens af: Zou Jezus genezingsdiensten organiseren? Zou Jezus zelfs een mobiele telefoon hebben genomen, social media gebruiken? Zelf Twitteren, vloggen, bloggen schrijven? Zou Jezus zich druk maken om wat er in de wereld gebeurt?
Jezus vloeide over…Hij vloeide over waar Hij was.
Hij vloeide over van Gods liefde, Hij vloeide over van het brengen van Gods plan, Gods Woord. Hij vloeide over van het uitvoeren van Gods plan. Door Zijn keuzes, Zijn weg mogen wij vrij zijn.
Wanneer wij dat meer en meer gaan beseffen en daaruit gaan leven zullen wij ook gaan overvloeien. Overvloeien van Gods liefde, overvloeien van vreugde over het onvoorstelbare plan van God met de mens en Gods schepping.
Overwoekeren of overvloeien…..
Overwoekeren kan je langzaam overkomen. Je bent het je (nog) niet bewust. Overwoekeren leidt tot verstikking en uiteindelijk afsterven…Laat het niet gebeuren! Hanteer het snoeimes van onze Heer en Heiland, Jezus Christus.
Overvloeien is een keuze…Wanneer je Jezus vraagt je verder te vullen met Heilige Geest en je je eigen menselijke begeertes weggeeft aan Jezus, dan komt er ruimte in je hart en ziel voor God om je te vullen. Dan zal je vol raken van Gods Geest. Zo vol dat je zal gaan overvloeien, naar de ander. Dan mag je gaan zien zoals Jezus ziet en leven zoals Jezus (nog steeds) leeft. Dan mag je als volwassen zoon of dochter zichtbaar worden in een wereld in nood.
8 september 2025


Plaats een reactie